Wat een maand

De afgelopen vier weken waren heftig. Door vakantie van mijn zwager heb ik veel meer gewerkt en ondertussen moest thuis ook alles draaiende gehouden worden. Ik heb het met plezier gedaan en omdat ik wist dat het eindig was heb ik het volgehouden. Maar inmiddels verlang ik wel weer naar de situatie dat ik alles weer in mijn eigen ritme kan doen en vooral verlang ik ook weer naar mijn  twee vertrouwde vrije daagjes. En rust, daar verlang ik ook weer naar.  Lees verder

Loslaten

Dag lieve lezeressen (ik neem tenminste aan dat hier louter dames meelezen toch?), hier ben ik weer.  In een nieuw kalenderjaar! Alhoewel de eerste maand er al weer bijna op zit. Vorige keer schreef ik over mijn inspanningsincontinentie. Ik kan mijzelf inmiddels geruststellen (en jullie misschien ook), ik ¨lek¨niet meer. Ik begon me toch een beetje zorgen te maken. Nu al? Gelukkig helpen bekkenbodemoefeningen goed en snel. Enige is dat ik het laat versloffen en op het moment dat ik weer last krijg denk ik er pas weer aan om ze te doen. Toch maar proberen daar een dagelijkse gewoonte van te maken. Lees verder

Incontinentie

¨Annelies van der Pies,

ik moet al piesen als ik nies…¨

Uit: Waar gaat zij helemaal alleen heen (1987) van Brigitte Kaandorp

Alhoewel dit liedje gaat over een meisje van 9 die in haar broek plast van het lachen heb ik als 45-jarige vrouw met overgangsverschijnselen best wat raakvlakken met deze tekst en zingen deze twee zinnen dagelijks rond in mijn hoofd… Lees verder