Loslaten

Dag lieve lezeressen (ik neem tenminste aan dat hier louter dames meelezen toch?), hier ben ik weer.  In een nieuw kalenderjaar! Alhoewel de eerste maand er al weer bijna op zit. Vorige keer schreef ik over mijn inspanningsincontinentie. Ik kan mijzelf inmiddels geruststellen (en jullie misschien ook), ik ¨lek¨niet meer. Ik begon me toch een beetje zorgen te maken. Nu al? Gelukkig helpen bekkenbodemoefeningen goed en snel. Enige is dat ik het laat versloffen en op het moment dat ik weer last krijg denk ik er pas weer aan om ze te doen. Toch maar proberen daar een dagelijkse gewoonte van te maken.

het afgelopen jaar

Er zijn mensen die ieder nieuw kalenderjaar weer met een lijstje met goede voornemens beginnen. Om ergens half januari al weer zwaar te stranden. Uitzonderingen daar gelaten natuurlijk. Er zijn ook mensen die zeggen niet aan goede voornemens te doen. Ikzelf inclusief. Maar toch hè , toch is het iets dat onbewust naar boven komt borrelen. Het is net als met vakantie, eenmaal tot rust en in een andere omgeving zie je de dingen ineens heel anders, om aan het eind van je vakantie bruisend van energie en nieuwe woeste plannen huiswaarts te keren. Tenminste, dat heb ik altijd.

Het einde van een  jaar is meestal een periode van bezinning en overdenking. Je sluit een jaar af en daarmee laat je graag oude gewoonten achter je. Er ligt een nieuw jaar voor je. Je stelt jezelf weer nieuwe doelen, krijgt nieuwe ideeën, wellicht nieuwe mogelijkheden en je hebt misschien wel grootse plannen.

Ik heb het afgelopen jaar momenten gehad  dat ik mezelf bijna verzoop in mijn overgangsklachten. Ik heb mezelf al vaak oudbakken gevoeld. Negatief zelfbeeld, moe, uitgeput, futloos, gedeprimeerd, vergeetachtig, gewrichtspijn, hormonale knallende koppijn, spierkrampen, vreetbuien, vocht vasthouden, duizelingen, droogte, jeuk, hartkloppingen, opvliegers, schimmels, blaasontstekingen. Van alles.

Slalommend door al deze klachten heb ik natuurlijk ook ¨gewoon¨prettig mijn leventje geleefd. Het was gelukkig niet 365 dagen kommer en kwel. Ben me het afgelopen jaar weer meer gaan bezig houden met spiritualiteit. Het gangbare woord voor innerlijke verrijking, zelfbewustwording en alles wat daar mee te maken heeft, noem ik het maar. In januari vorig jaar ben ik ingewijd in de eerste graad van Reiki en sindsdien voel ik me beter in balans en heb meer innerlijke rust.

dan kom ik nu even uit de bezemkast

Ik ben al bijna 20 jaar een eclectische solitaire heks. Jezelf een heks noemen of uit de kast komen als heks is trouwens nogal een dingetje hoor. Het is namelijk een rotwoord. Met een helaas vrijwel altijd negatieve lading. Het kan stuiten op onbegrip en misschien op hoongelach. Het woord wordt in de volksmond vrijwel altijd alleen maar negatief gebruikt. Ik noemde mezelf in het begin een Wicca maar dat voelde toch niet goed. Omdat je daarmee aangeeft bij een bepaalde stroming te horen en dat doe ik niet. Pagan vind ik ook niet bij mij passen. Heiden, de vertaling van Pagan, vind ik dan beter. Maar heks als algemene benaming dekt dan toch beter de lading. Ach, het beestje moet een naampje hebben. Uit verschillende stromingen haal ik wat mij aanspreekt en geef ik zelf invulling. Vandaar dat eclectische. Solitair betekent dat je het alleen doet en niet in groepsverband (een coven). Ik doe niet alles wat je als heks allemaal kan doen. Niet álle spirituele zaken hebben mijn interesse. Sterker nog, er zijn veel dingen waar ik absoluut geen affiniteit mee heb.

In een notendop en kort door de bocht: hekserij is een natuurreligie. Het is, onder andere, leven met de seizoenen, de kracht van de natuur, de elementen, de jaarfeesten, magie (energie en gedachtekracht), divinatie, kaarsen, wierook  en de maan.  En voor veel heksen is het nog veel meer.

Vóór de afgrijselijke heksenvervolgingen (overal ter wereld, óók in Nederland) waren heksen gewoon wijze vrouwen (of mannen) van alle leeftijden, vaak met een helende gave en veel kruidenkennis. Ze hielpen bij bevallingen en begeleidden zieke of stervende mensen. Laten we het over de vervolgingen en wat er daarna gebeurde niet hebben. Brrrr.

waar gaat dit verhaal heen?

Dit gezegd hebbende denken jullie nu ¨waar gaat dit heen?¨.  Dat snap ik maar ik wilde het maar even gezegd hebben. Dan leren jullie mij weer een beetje beter kennen. Leuk toch?

Ik kwam op jonge leeftijd in aanraking met yoga. Heb Quantum Touch geleerd. Oefen om aura´s te zien. Ga soms weer met mijn tarotkaarten in de weer. Brand een kaars bij speciale gelegenheden. Reinig met wierook. Laad mijn edelstenen op in het licht van de volle maan. Ik ben ingewijd in de eerste graad van de Usui Shiki Ryoho Reiki-methode. Ga binnenkort een workshop Edelstenen en Mineralen volgen. Ik ben een normaal mens, sta stevig op de grond, geen zweverig type maar wel geneigd te geloven dat er meer is, ik dans niet naakt om een vuur (om maar een vooroordeel te noemen maar help!! het idee alleen al…), ik vlieg niet op een bezem en ik heb geen punthoed. Kon ik maar toveren! 

Ondanks al dit leuks ben ik ook gewoon een vrouw van 45 met overgangsklachten en ben ik af en toe bloedchagrijnig, gedeprimeerd, futloos en een hormonaal hoopje ellende. Dan kan zelfs de maan, iedere heks of alles wat er mee te maken heeft even de pot op.

In plaats van de balans op te maken tegen het eind van het kalenderjaar deed ik dat tijdens de periode rond de volle maan ná de winterzonnewende, namelijk de volle maan van 12 januari. Ook wel de Maan van de Langste Nacht genoemd en deze maan symboliseert De deur naar een nieuwe begin. (Voel je de link naar de goede voornemens?)

In de midwinterperiode is het stil in de natuur. Doods bijna. Wat in de herfst is afgestorven wordt verteerd, biedt bescherming en is een voedingsbodem voor de nieuwe cyclus die er aan gaat komen. In deze periode laat je alles wat je hebt gedaan, hebt geleerd of juist niet hebt geleerd door je gedachten gaan. Wat zijn je wensen en je doelen. Wat kan je beter anders gaan doen. Dat soort dingen. Tijdens deze volle maan laat je dingen los die je kwijt wilt. Laat je dingen die je groei in de weg staan los. Om je gedachten kracht bij te zetten geef je datgene dat je los wil laten bijvoorbeeld via een blaadje of een veer mee met de wind (element lucht), of stromend water (element water). Of je schrijft het op en verbrandt het (element vuur) of begraaft het in de grond (element aarde).

Ik heb het gevoel en het beeld dat ik van mezelf had losgelaten. Ik was het ineens helemaal zat. Die hormonen laten me af en toe al zó ruk voelen en ik had steeds vaker het beeld van mezelf in mijn hoofd van een vermoeid, duf en energieloos wezen met allerlei kwaaltjes waar het nooit meer goed mee gaat komen. Een verdord, verschrompeld appeltje. Zoiets.

Maar jemig zeg, ik ben 45 en nog lang niet afgeschreven. Ik ben nog steeds een stevige appel (ahum) en zeker niet meer al te sappig maar toch. Ik kraak, klaag en piep dan wel maar hé ze zeggen wel ¨krakende wagens lopen het langst¨. Ik heb mijzelf bevrijd van dat beeld. Iedere keer als ik dat beeld weer voor ogen krijg en me volkomen k*  voel zal ik denken aan mijn loslaatritueel.

De klachten zullen blijven, natuurlijk, maar voor mij is het belangrijk om dat beeld uit mijn hoofd te krijgen. Anders wordt het een self-fulfilling prophecy.

 

veertje

Foto van Weheartit

 

Advertenties

7 gedachtes over “Loslaten

  1. villablabla zegt:

    Je bent dus een heks…. Ik vind dat zo boeiend. Ik weet veel te weinig over heksen, maar het interesseert me absoluut wel. Ga je er in de toekomst nog over schrijven? Dat zou ik heel fijn vinden.

    Liked by 1 persoon

Je reactie wordt zeer op prijs gesteld!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s