Ritme en rust graag…

De zomervakantie is inmiddels ten einde, onze zoon is weer naar school en ik ben sinds anderhalve week ook weer aan het werk. Dat geeft mij hopelijk de gelegenheid weer een beetje in een ritme te komen. Ik ben mezelf de laatste tijd een beetje kwijt namelijk en voel dat ik heel sterk behoefte heb aan ritme en rust in mijn hoofd en lijf.

De onrust die ik voel veroorzaak ik vooral zelf (oké de hormonen doen natuurlijk ook mee) maar ik overzie soms simpelweg sommige situaties niet. Dan lijkt het wel alsof alles op me afkomt en raak ik letterlijk en figuurlijk uit balans. Loop te zwalken, ben er met mijn gedachten niet bij,  registreer sommige dingen niet eens en voel de moeheid over me heen vallen. Mijn gedachten draaien overuren. Dat alles in combinatie met hartkloppingen en/of opvliegers maakt dat ik me dus regelmatig gejaagd en opgefokt voel.

Het feit dat ik van totale zen naar vuurspuwend en giftig kan switchen, binnen een paar seconden, is voor mij soms nog steeds onbegrijpelijk. Uiteraard gaat daar wel altijd iets aan vooraf, iets als een ergernis(je), maar dát mijn stemming inééns zo kan omslaan vind ik wel eens een beetje eng. Als ik eenmaal weer een beetje tot bedaren ben volgt er altijd een gevoel van spijt en intense moeheid. Volledig lamgeslagen ben ik dan. Kan wel janken. Ik snap dan werkelijk niet waarom ik zo heftig heb gereageerd.

Het is niet altijd kommer en kwel hoor. Het klinkt nu allemaal wel heel ernstig maar er zijn gewoon soms van die dagen (of een week…) dat het allemaal niet zo lekker loopt. De ene dag kan ik er beter of makkelijker mee om gaan dan de andere dag.

Het is natuurlijk flauw om dit soort uitbarstingen toe te schrijven aan de rommelende hormonen maar ik kan echt niets anders verzinnen dan dat. Ik ben een rustig persoon, doe geen vlieg kwaad, hou niet van ruzies,  doe Reiki, yoga, zelfreflectie, lichaamsbeweging, eet gezond, drink niet overmatig. Eigenlijk ben ik een beetje (te) veel gevoelsmens. Eerder nogal conflictmijdend dan dat ik vol in de aanval ga… En dan dus tóch zo uit mijn dak gaan… Het moeten de hormonen wel zijn 😉

De afgelopen week liep ik mezelf volledig voorbij, wilde van alles tegelijk en kreeg daardoor eigenlijk niets voor elkaar. Ideeën en dingen die ik wilde doen stapelden zich op in mijn hoofd en kwamen daar samen tot één groot chaotisch gevoel. Ik heb mezelf echt tot rust moeten manen en wist eigenlijk wel dat als ik eenmaal weer even een ochtend (zoals vandaag) voor mezelf heb, ik alles in een paar uurtjes tóch in alle rust voor elkaar zou krijgen.

Zo heb ik dus vanochtend eigenlijk heel veel waar ik me de afgelopen dagen zo opgefokt over voelde rustig kunnen doen en ik voel me dus nu weer een stuk beter. Had zelfs even de rust om dit blogje te tikken.

Hoe gaat het met jullie hormoontjes?

 

 

 

 

 

Advertenties

7 gedachtes over “Ritme en rust graag…

  1. kliefje zegt:

    Is het geen goed idee om aan je huisarts propanalol te vragen, voor nood? Geven wij aan mensen met hartkloppingen of veel stressvolle momenten. Heel laag gedoseerd. Hoef je niet dagelijks te gebruiken, alleen bij nood. Werkt als een tierelier.
    En je hang naar RRR snap ik als de beste!
    Mijn homonen? Die zijn al twee cycli heel erg tam en kalm. Wat een zaligheid!

    Liked by 1 persoon

  2. Meisje van 50 zegt:

    ooooh, Hoe herkenbaar! Vooral voor iemand als ik die níet van ruzie houd en bij wie het normaal als een pan met koken water werkt: eerst warmt het op, dan borrelt het en uiteindelijk kookt het over. Die plotselinge switch is iets wat totaal buiten karakter is.Van kalmte naar compleet ontploffen is dood- en doodeng. Maar ook hier geldt voor mij: ritme en rust helpt het beheersbaar te houden. Ik ben gelukkig ook in de gelegenheid om tijd voor mezelf te nemen. Dat helpt zo enorm! Of het nou hardlopen is, een boek lezen, of een stukje tikken. 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Lichtophethart zegt:

    Ik ben nog niet in de overgang (neem ik toch aan) maar herken dit wel. Heel erg zelfs!
    Het kan ook heel erg switchen en dat is niet-zo-leuk….zeg maar. En het zoeken naar ritme en rust wat dus eigenlijk totaaaaal niet zo wil lukken.
    Gelukkig vond jij weer even de rust terug en dat is natuurlijk even erg fijn, voor je eigen gevoelletje. Leuk hoor, hormonen en zo…
    P.s. gelukkig hebben we je hier gevonden :-), fijn!

    Liked by 1 persoon

Je reactie wordt zeer op prijs gesteld!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s