Bevolkingsonderzoek

Ik kreeg van de week per post een uitnodiging.  Niet echt voor een feestje, zullen we maar zeggen…

20160519_103944

bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker

Dit is de derde keer dat ik deze uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker ontvang.

De eerste keer was toen ik 35 was en nog moest bevallen van mijn zoon. Toen is dat onderzoek natuurlijk uitgesteld. Ik heb een jaartje later, met zoon in de wagen naast me, een uitstrijkje laten maken. Hij heeft er overigens geen trauma aan over gehouden hoor, we hebben hem even met een boekje en een speeltje de andere kant op gedraaid.  Ik zie de mevrouw die het uitstrijkje maakte nog zó voor me in haar blauw-wit gestipte jurk maar dat terzijde. De uitslag was overigens goed.

De tweede keer was rond mijn 40e. Toen heb ik niet aan het onderzoek deelgenomen. En ik kan met de beste wil van de wereld niet meer bedenken waarom ik vijf jaar geleden geen uitstrijkje heb laten maken. Ik weet het gewoon echt niet meer. Ik zal er toen ongetwijfeld een voor mij zeer goede reden voor gehad hebben maar er komt niets aan herinnering naar boven.

Eigenlijk vind ik het best raar dat ik dat toen niet heb gedaan.  Na mijn zwangerschap en de bevalling was ik sowieso alle schaamte voorbij dus ik zal het niet hebben laten zitten omdat ik me schaamde of bang was voor het onderzoek zelf.

Ach het zij zo. Inmiddels zijn we bijna vijf jaar verder en heb ik dus weer een uitnodiging.

Ik heb direct een afspraak gemaakt en vanmiddag om 14.40 u lig ik op de onderzoekstafel.

Ik ben niet bang voor de eendenbek, ik ben niet zenuwachtig (ik fris me van te voren nog even op 😉 ) en laat gewoon dat uitstrijkje maken.

Nu ik hierover schrijf en mijn hersenen even kraak, er komt wat naar boven;  waarschijnlijk was ik vijf jaar geleden bang voor de uitslag.

Niet dat ik toentertijd reden had om aan te nemen dat de uitslag niet goed zou zijn maar in mijn beleving en misschien ook wel omdat ik er her en der over las of hoorde, zou de uitslag nogal onverwacht, juist wel slecht kunnen zijn. Kanker is immers een sluimerend iets wat zich niet altijd direct openbaart, sterker nog, wat best vaak van zich laat horen als het al in een (ver)gevorderd stadium is.

Ik denk dat ik dáár vijf jaar geleden het meest bang voor was. En dat ik daarom mijn kop in het zand heb gestoken en dacht, laat dat onderzoek maar zitten.

Toen ik afgelopen dinsdag de uitnodiging binnen kreeg pakte ik direct de telefoon en regelde hup, hup een afspraak. Nu twijfel ik geen moment. Geen kop in het zand voor de uitslag.

Gewoon doen.

 

Advertenties

12 gedachtes over “Bevolkingsonderzoek

    • JoJo zegt:

      Die mammografie, daar zou ik ook niet naar uitkijken. Maar toch vind ik dat ze die ook al zouden moeten aanbieden vanaf jongere leeftijd.

      Like

      • Mona zegt:

        Dat kan pas na je 50e, vanwege het borstbindweefsel, die dan dunner is. Daarvoor zie je het niet. Daarom liever thermografie dat kan al vanaf 30 jaar en kan in nog vroeger stadium oneffenheden geconstateerd worden. Ik laat het a.s. dinsdag doen.

        Liked by 1 persoon

  1. Mona zegt:

    Ik heb ook een uitstrijkje laten maken voor het onderzoek. Geen probleem, al zie ik soms voor me dat de eendenbek ineens dicht schiet met een velletje ertussen. Autch, maar gelukkig is dat nog nooit gebeurd. 🙂 Voor de mammografie ga ik niet. Ik kies voor thermografie. Tja, voor eigen kosten, maar dat geplet waar de cystes wel eens door openknappen (en waarom dus geen kankercellen). Nee, dank u. 18 kilo op mijn borst, no way. Thermografie kan overigens al vanaf 30 jaar, vanwege het bindweefsel, en kun je er veeeel eerder bij zijn om er wat aan te doen. Geen straling, geen geplet.

    Liked by 1 persoon

    • JoJo zegt:

      Thermografie, daar had ik nog niet van gehoord (ga zo gelijk googlen 😉 ). Ik vind eigenlijk dat ze die borstonderzoeken al véél eerder, vanaf jongere leeftijd dan 50, al preventief zouden moeten aanbieden, maar ja, wie ben ik?! Ik snap ook wel dat daar een kostenplaatje aan hangt, maar dat hangt ook aan het hele traject bij een onverhoopt slechte uitslag.

      😉 er zal een goed klemsysteem op de eendenbek zitten, ik zie het nu ook voor me… brrr

      Like

  2. Mrs. T. zegt:

    Heel verstandig om te gaan. Volgens mij kreeg ik mijn eerste oproep rond mijn 30ste en die was Pap 3. En dan ben je niet blij, maar gelijkertijd wel blij dat ze er zo vroeg bij zijn.

    Like

  3. Meisje van 50 zegt:

    Goed van je dat je het dit keer wel doet! Je hebt natuurlijk gelijk, je kop in het zand stoppen heeft geen enkele zin, je kunt er maar beter zo vroeg mogelijk bij zijn als het wél negatief is. ik laat het zelfs tussendoor doen, hoewel mijn huisarts het er niet mee eens is, doet hij het toch elke twee jaar op mijn verzoek. Waarom niet? Laat je nog wel even weten of de uitslag okay was?

    Liked by 1 persoon

  4. CMB zegt:

    Exact tussen 2 bevolkingsonderzoeken in kreeg ik een flinke bloeding. Na een aantal onderzoeken ( wat eerst ‘ leek’ op pap 3b) bleek ik baarmoederhalskanker te hebben, het was zelfs al doorgegroeid. Ik heb gewoon ontzettende pech gehad. Ik heb geen onderzoek overgeslagen of uitgesteld. De onderzoeken en de operaties waren bijzonder naar. Een uitstrijkje overslaan omdat je het vervelend of eng vindt kan ik echt afraden, want gaat het mis, dan is het pas echt vervelend…
    Er wordt geschreven over hoe je het risico kunt verkleinen om met hpv besmet te raken. Helaas is dat bij 80% van de volwassenen aanwezig of geweest. Ik vind het lastig om te lezen dat je het risico kunt terug dringen door geen wisselende seksuele contacten te hebben. Ik weet wat er mee bedoeld wordt, maar je kunt ook baarmoederhalskanker krijgen zonder promiscue gedrag ( ik was al jaren getrouwd met 1 en dezelfde partner samen). Stress, langdurige ernstige vermoeidheid, medicijngebruik, verschillende dingen kunnen je weerstand aantasten waardoor je lichaam niet in staat is om het virus op te ruimen. Dan kan er mogelijk kanker ontstaan.
    Ik ben gezegend met mijn kinderen. Dat was ik al, maar nu ik geen baarmoeder meer heb besef ik hoeveel geluk ik heb gehad. Naast mijn baarmoeder zijn ook mijn lymfeklieren en steunbanden uit mijn buik verwijderd.
    Ik kan iedereen aanraden, hoe naar je het ook vindt, de bevolkingsonderzoeken te doen.

    Liked by 1 persoon

    • JoJo zegt:

      Wow, wat een heftig verhaal! Niets is dus 100% zeker… eigenlijk ook best wel weer eng, vind ik. Goed dat je jouw verhaal als reactie bij dit stukje achterlaat want mochten er nog vrouwen zijn die twijfelen, dan worden ze door jouw verhaal toch zeker (hopelijk) in de juiste richting geduwd.

      Like

Je reactie wordt zeer op prijs gesteld!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s