De afgelopen periode; een update

Zooo. Genoeg gezeverd over mijn haar! We gaan het weer eens hebben over iets anders. Hoe was het verder de afgelopen tijd met mij en mijn hormoonhuishouding? Nou ik kan jullie vertellen, het gaat, met ups en downs weliswaar maar het gaat. Ik draag mijn lot.

Zoals iedereen wel zal herkennen kan het weken voor je gevoel best lekker gaan en dan ineens zijn daar weer een tijdje die akelige klachten.

De afgelopen weken weer vreselijk last gehad van opvliegers, hartkloppingen en het gejaagde gevoel. Vermoeidheid en depressieve gevoelens alom.  Ik denk wel vaak, wat kan ik er nou zelf aan doen om het dragelijker te maken?

Yoga/ademhalingsoefeningen dus. Naast de ¨normale¨ ademhalingsoefeningen doe ik ook regelmatig de diepe uitademing. Bij voorkeur buiten, in de frisse lucht, tijdens het wandelen met de hond of op de fiets ofzo. 16 seconden uitademen is lang hoor, je klapt er bijna van om maar als je het een paar keer doet is alle ¨slechte¨ lucht uit je lijf en vul je je weer met ¨goede¨ lucht (voor zover dat lukt als je onder de rook van Amsterdam woont 😉 )

Mijn hartslag zit soms op dagen ineens even op een topsportniveau en ik probeer dat door vooral rustig te blijven, ademhaling en niet te panikeren onder controle te krijgen. Ik heb niet het idee overigens dat ik hartklachten heb. Dan zou ik denk ik héle andere klachten erbij hebben.

Mijn opvliegers en verhitte wangen zijn iets waar ik nog geen trucje op verzonnen heb. Meestal gooi ik de deur open of wapper mezelf wat koelte toe.  De ene keer krijg ik steevast tijdens het avondeten en al na twee slokjes wijn een uitbarsting maar er zijn ook weer keren dat ik er dan nul komma nul last van heb. Het komt ook op allerlei andere momenten op de dag, of niet. Nou ja, laat ik het zo zeggen, de afgelopen weken dus veelvuldig overdag en tijdens het avondeten. Maar sinds eergisteren ineens helemaal niet meer. Beter! Ik ga nu blijkbaar weer een rustige periode in…

De vermoeidheid is alom aanwezig maar niet verontrustend, lijkt mij. Ik ben niet ´s morgens al doodmoe of op de dag, maar wel ´s avonds als zoon eenmaal in bed ligt, de dag bijna ten einde is en wij met thee op de bank ploffen. Dan ben ik (man ook trouwens, wij zijn écht een heerlijk stel samen 😉 ) doodmoe. De oplossing: we gaan om 22.00 u naar bed. Op tijd naar bed gaan scheelt echt enorm. Voor ons dan. Wij hebben veel slaap nodig.

De depressieve gevoelens. Tja. Die komen en gaan. Als ze er zijn ben ik niet blij en is de hele wereld kl*te  maar gaan ze weer dan zie ik alles weer licht en luchtig. Het klinkt misschien raar en ik denk zelfs dat ik niet de enige ben maar door mijn leeftijd en moederschap zie ik veel dingen in het leven én de dingen die tegenwoordig in de wereld gebeuren zo zwaar. Veel zwaarder dan vroeger. Het nieuws/de media is bij mij een hele grote boosdoener. Ik wil nergens mijn ogen voor sluiten maar ik trek dat gewoon niet altijd meer. Ik ben er veel te veel mee bezig, ik maal er over, ik baal ervan, ik word er verdrietig van, angstig, sip, moedeloos en dus depressief.

Ik weet dat ik niet de last van de hele maatschappij/de wereld op mijn schouders kan nemen,  dat ik niets kan oplossen maar wat ik wel kan is mij wat meer afsluiten voor al die informatie (zinnig en onzinnig). Ik heb dus  een paar weken geleden de nieuwsapp van mijn telefoon verwijderd en kijk niet meer dagelijks op een krant, kijk geen journaal (deed ik toch al niet echt vaak) en probeer alles wat ik dan toch per ongeluk lees, zie en hoor van mij af te laten glijden. Dat geeft bij mij in ieder geval meer innerlijke rust.

Sinds twee dagen zit ik duidelijk hormonaal weer in rustiger vaarwater. Dat voel en merk ik direct aan alles.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

13 gedachtes over “De afgelopen periode; een update

  1. Miss Milla at Home zegt:

    Dat leed van heel de wereld op je schouders dragen en je er zo machteloos over voelen: dat herken ik ook heel erg bij mezelf… Ik kijk ook niet meer dagelijks naar het nieuws, ik trok het niet meer. Er gebeuren ook zoveel vreselijke dingen in de wereld en soms zelfs onder onze neus. Het racisme in de maatschappij laait de laatste tijd ook weer hevig op, vind ik. Als ik zie wat sommigen over de vluchtelingen op hun Facebook plaatsen word ik echt misselijk.
    Maar los daarvan: het is allemaal niet niks voor jou, die overgangsklachten. Gelukkig is het nu weer even wat beter, hopelijk blijft het (lang) zo.

    Liked by 1 persoon

  2. kliefje zegt:

    “Iets” herkenbaar allemaal. Behalve die opvliegers, die heb ik (nog) niet… Thank God.

    Ben zelf de afgelopen week begonnen met extra sterke magnesium citaat. Schijnt dat mijn pillen oxide waren en dat neemt je lichaam amper op. Zucht. Je doet het ook nooit goed 😉

    Like

  3. Mammalien zegt:

    Wat een gedoe. Gebruik je medicijnen tegen de klachten?

    Ik herken best wel wat. De v ermoeidheid, de wisselende kou/warmte zelfs wisselende stemmingen die ik nooit heb gehad…. Dankzij spiraal geen idee of ik in overgang zit of niet. Zou ik best wel willen weten, soms.

    Liked by 1 persoon

    • JoJo zegt:

      Ik gebruik geen medicijnen. Ik heb vorig jaar wel eens een supplement genomen maar of dat nou écht werkte, ik kon het niet goed beoordelen. Misschien ga ik naar aanleiding van kliefjes reactie eens kijken naar de magnesium.

      Like

Je reactie wordt zeer op prijs gesteld!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s