Wat gebeurt er in hemelsnaam in mijn lijf

Mijn overgangsverschijnselen beginnen zich steeds hardnekkiger te manifesteren. Sinds ik in januari van dit jaar gestopt ben met de pil gebeuren er nog veel meer dingen. Dingen die voor mij weer even wennen zijn. Wat nieuwe verschijnselen erbij. Never a dull moment…

Ik geef er een paar.

Zo is daar, door het stoppen met de pil, de heftigere menstruatie. Wat een chaos zeg. De verbanden zijn niet aan te slepen zeg maar. Overigens wél keurig op schema, dat vind ik dat wel weer heel knap van mijn lijf.

Dan zijn daar de bekkenbodemklachten. De hormonale verzakkingen noem ik ze maar. Nou was ik al een wandelend ¨wrak¨ op dat gebied maar bepaalde dingen hebben zich behoorlijk verergerd. Waar het in het kort op neer komt is dat er door het gebrek aan oestrogeen verzwakking van de spieren en banden optreedt, wat verzakking van de ingewanden tot gevolg heeft. Dan heb ik daar ineens blaas-, darm- en vaginale problemen van. Die klachten houden dan een aantal dagen aan om vervolgens, weer onder invloed van fijne hormonen waarschijnlijk, volledig te verdwijnen. Ik ben al eens bij de huisarts geweest omdat ik in de afgelopen jaren twee keer eerder korte tijd zulke klachten had en die constateerde toen geen verzakking. Maar inmiddels is dat al een jaar geleden en sinds ik nu twee maanden geleden geen pil meer slik treden deze klachten steeds in dezelfde tijd van de cyclus op. Even in de gaten houden dus.

Dan is daar de énorme droge huid. Niet normaal. Ik ben maar flink aan de bodybutter gegaan om armen en benen weer wat te voeden. Ik had de laatste jaren al een drogere huid maar sinds twee maanden is het erger geworden.

Dan mijn haar. Ooit een zware volle bos kastanjebruin, tot mijn 30e ongeveer. Inmiddels 14 jaar later een fractie van die volle bos en in een kleur die zich het best laat omschrijven als ¨door vergrijzing bijna licht blond met hier en daar nog een streng van wat ooit was¨ of zoiets… En de structuur heeft veel weg van een baal hooi. Bij wijze van. Ik ben tegenwoordig aan de verzorgende haarolie. Niet dat het héél veel helpt…

Dit in samenspel met mijn huid, verouderende nekvelletje en kreukelig bovenlipje doen mij soms een beetje happen naar adem. Het besef dat het verval is begonnen komt mensen… Ik verzorg mijn gezichtshuid sinds mijn pubertijd al altijd goed, met goede producten en ik kan rustig stellen dat ik een rustige huid zonder al te veel oneffenheden heb. Een paar kraaienpootjes oké, af en toe eens een puistje door een blokje chocolade te veel, mwaaah… Maar het huidje begint wel een beetje te hangen en mijn mond met ooit zo volle lippen is inmiddels een beetje een gedroogde abrikoos. Je weet wel, met van die kreukeltjes waar je lippenstift zo in kruipt. Vandaar dat ik tegenwoordig alleen nog maar hele lichte lippenstift draag, áls ik het al draag.

Dan de vergeetachtigheid en de klungeligheid. Wat kan ik er van zeggen. Het is erg. Ik heb geen coördinatie meer zoals die ooit was. Mijn accuratesse en scherpte zijn gewoon weg. Weg. Weg.

En dan zijn daar nog nog de spier- en gewrichtsklachten. Mijn geraamte is al een jaar of twintig niet echt heel meewerkend en ik slik al jaren glucosamine maar het lijkt verdorie de laatste tijd of mijn spieren en pezen een eigen leven leiden (lijden…). Om over mijn ijskoude handen en voeten nog maar te zwijgen.

Ik word dit jaar 44. Da’s nog helemaal niet oud, vind ikzelf. Geestelijk voel ik me zeker niet oud. Hoogstens is mijn kijk op het leven veranderd. Heb ik op heel veel vlakken veel meer innerlijke rust. Daarentegen maak ik me de laatste jaren en zeker sinds ik moeder ben om veel andere dingen wel meer zorgen. Heel herkenbaar denk ik.

Tot zover de verschijnselen die verergerd zijn. Binnenkort zet ik de (lichte) verbeteringen op een rijtje.

Advertenties

4 gedachtes over “Wat gebeurt er in hemelsnaam in mijn lijf

  1. mevrouw wiĺiams zegt:

    Het is niet leuk..maar…als je straks een stuk verder bent knappen heel veel dingen op, echt waar hier spreekt de ervaringsdeskundige. Ik dacht ook , dit komt nooit meer goed maar het verval😄stopt en stabiliseert naar een nieuw normaal…

    Like

  2. Korreltje zegt:

    Oei. Dat verval, dat herken ik wel een beetje. Het lijf ziet er niet meer uit als eerst en werkt ook wat anders. Volgens mij ben ik nog niet echt in de overgang, al is het wel verleidelijk om vreemde nieuwe kwaaltjes daar aan toe te schrijven. Maar heb geen idee.

    Like

  3. Gewoon Vlijtig zegt:

    Ik vind momenteel de hitte aanvallen het ergste. Alles plakt, de mouwen de broek, de haren. bleh… Verder gaat het hier wel. ;-). Ik ben 49.

    Like

Je reactie wordt zeer op prijs gesteld!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s