De taboe die overgang heet doorbreken

Deze tekst verscheen in maart 2014 ook op mijn andere blog.

Ik heb wel even getwijfeld of ik hierover wilde schrijven op mijn blog. Het is nogal taboe heb ik het idee, want ik hoor mijn leeftijdsgenoten (bijna 43) er helemaal niet over. En nou heeft niet iedere leeftijdsgenoot er (al) mee te maken, dat weet ik ook. Nader onderzoek heeft mijn ogen in ieder geval geopend. Maar hé, er lezen best veel vrouwen mee hier die volgens mij merendeels wel van mijn leeftijd of wat ouder zijn dus let’s share some information 😉 En bovendien, dan kan ik het weer even van me afschrijven.

Sinds een jaar of anderhalf heb ik klachten. Vage klachten. Veel. Te veel om hier op te noemen. Ze gaan van lichamelijk tot geestelijk. Sommigen zijn er steeds, sommigen zijn kortdurend, sommigen keren na een paar weken weer terug. Ik ging er eens over googlen en kwam op een site terecht waar ik veel herkende.

En natuurlijk voldoe ik niet aan álle daar gemelde klachten, dat zou ook wel weer een beetje gek zijn, maar laat ik het zo zeggen de vage klachten werden ineens hele concrete klachten. Gewoon duidelijk. Glashelder. Overgangsklachten.

Nog veel te vaak worden de overgang of overgangsklachten gerelateerd aan een bepaalde leeftijd. Voor je 50e zou je daar zeker nog niet mee te maken kunnen krijgen. Dat het echter een proces is van misschien wel 10 jaar weet of verwacht men niet. Het zijn ook niet de onderwerpen waar je met je medemoeders over praat op het schoolplein. Ik bedenk me wel vaak dat er toch minstens een paar tussen moeten staan die zich in dezelfde fase bevinden als ik.

Ik ben echter blij dat ik mijn klachten herken en ze kan relateren aan, zoals ik dat zelf noem, prépré-overgang. Dat geeft een stuk meer zelfvertrouwen en zelfbegrip.

Zoveel vrouwen zijn jarenlang door een soort hel gegaan waarvan ze achteraf zeggen, hé het waren overgangsklachten, had ik dat maar geweten.

Ik vind het fijn om het te weten. Dan weet ik waarom ik me soms zo voel, of zo reageer. Kan ik er rekening mee houden. Kan ik er beter mee omgaan. Weet ik dat het soms gewoon een hormonaal iets is. Waar ik even mee moet dealen en wat langzaam weer wegebt of wat ik gewoon moet accepteren omdat het er nou eenmaal bij hoort, bij het vrouw zijn.

Gisteren (27-03-2014) was een dag met een sterretje. Gewoon een slechte dag. Dood- en doodmoe, chagrijnig, prikkelbaar, geïrriteerd, niet specifiek gericht op een persoon ofzo, meer gewoon in het algemeen, ik vond alles stom, bloggen: stom, wasopvouwen: stom, moeders op het schoolplein: stom, nou ja ga maar zo door, ik had ’s middags de onweerstaanbare behoefte om in mijn bed te gaan liggen, het dekbed over mijn hoofd te trekken en te gaan slaaaaaaapen. Alsof ik een pak watten zat de hele dag. Gelukkig zijn dit soort dagen nog redelijk zeldzaam, het leek wel of alles even tegelijk kwam.

Man kwam thuis en zag al dat ik me niet toppietoppie voelde. Toen ik hem gisteravond aankondigde een hormonale vreetbui aan te voelen komen en dat ik wel naar de supermarkt (tot 20.00u open, jeeeeeei) zou willen rennen om vooral héél veel slechte dingen te gaan halen, koek, chips, chocola en snoep, zei hij “lieverd dan doe je dat toch”, stond hij op, pakte zijn portemonnee, gaf geld en vroeg me om voor hem dan in ieder geval een doos dropjes mee te nemen. En zoon diende een verzoek voor van die dikke gesuikerde krakelingen in.

Ik voelde me heerlijk gesteund door het thuisfront en liep nog steeds als in een pak watten naar de supermarkt toe en mieterde aldaar caramelfudge, rittersport, tijgernootjes, autodrop, langejannen en krakelingen in mijn mandje.

Het grappige is dan wel weer dat ik gisteravond “alleen maar” een paar stukjes rittersport at en een klein bakje tijgernootjes. Ineens had ik helemaal geen trek meer.

Anyway, vandaag gaat het weer ietsje beter, ik voel me stukje bij beetje weer wat beter. Ik geloof dat ik deze hormonale depressie weer redelijk doorstaan heb.

Zoals gezegd een blogbericht dat ook op mijn andere blog verscheen maar ik vond dit ook een goed passend eerste bericht voor “Mama in de overgang”.

Advertenties

2 gedachtes over “De taboe die overgang heet doorbreken

Je reactie wordt zeer op prijs gesteld!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s