Het is rommelig

De zomervakantie is hier zijn laatste week in gegaan dus vanaf volgende week begint het gewone leven weer. Zoon weer naar school, de brugklas (iiiiiek spannend) en alles weer redelijk normaal. Man is inmiddels alweer drie weken aan het werk na onze leuke campervakantie. Ik heb nog steeds geen nieuwe baan en dat stemt me niet altijd even vrolijk eerlijk gezegd. Sterker nog, soms voel ik me echt moedeloos en een tikkeltje gedeprimeerd.

Lees verder

Kronkels

Gelukkig heb ik mijn rust  wel weer gevonden en het debacle van de vervelende werkgeefster achter me gelaten. Met het moedeloos scrollen door vacaturebanken ben ik ook gestopt. Om de boel nog verder van me af te gooien heb ik alle vacature-apps van mijn telefoon gegooid dan kom ik tenminste ook niet in de verleiding om toch nog even te checken of er toevallig niet iets nieuws bij is gekomen.

Lees verder

Er is aan mijn pootje gezaagd

Inmiddels ben ik al weer dik een maand Toos Werkeloos, zonder uitkering overigens want daar doe ik niet aan. Ik ben nu even in between jobs en ga er van uit dat ik wel weer ergens aan de bak kom.

Weliswaar was ik ooit 8 jaar thuis als fulltime moeder (maatschappelijk gezien werkeloos) maar toen had ik een duidelijk doel en was ik nooit werk-loos. Nu ben ik dus thuis en heb ik niet zo veel doelen. De zoon van bijna 12 behoeft geen continue aandacht meer van mij als hij uit school komt, hij vermaakt zich wel. Mijn wasjes zijn op enig moment wel gewassen en gevouwen, het huis is wel gezogen en gedweild en de boodschapjes zijn wel weer in huis. En dan komt het moment wat nu…

Lees verder